Το δαχτυλίδι

 

 

Ήταν 7 το απόγευμα, και η Κλειώ, ήταν ακόμα στο γραφείο, είχε μόλις πρώτο πιάσει αυτήν την δουλειά και προσπαθούσε όσο μπορούσε να κάτσει παραπάνω στο γραφείο για να φαίνεται ότι δουλεύει υπερωρίες (χωρίς να πληρώνεται) για να την πάρουν με καλό μάτι τα αφεντικά. 

Ενώ είναι χωμένη σε διάφορα έγγραφα, παρατηρεί με την άκρη του ματιού τους το κινητό της, ότι είχε 7 αναπάντητες κλήσεις από την κολλητή της την Μένια. Την παίρνει τηλέφωνο.

Κλείω "Ελά ρε συ, τι έγινε? 'Έγινε κάτι? Με έχεις πάρει 10 τηλέφωνα"

Μένια "Έλα ρε μαλάκα? Πού είσαι τόση ώρα?? Θα πάμε black mouth? Παίζει ο Αχιλλέας σήμερααα ρεεε"

Κλείω "Μου τα έχεις πρήξει με αυτόν τον Αχιλλέα, έχουμε τρέξει σε όλα τα μπαρ της Αθήνας και κάθεσαι και τον κοιτάς σαν ξερολούκουμο, και δεν γίνεται ποτέ τίποτα"

Μένια "κλαψ"

Κλέιω "Μωρέ είμαι πολύ κουρασμένη, ξεκίνησα μια δίαιτα που βρήκα στο ίντερνετ και δεν έχω φάει τίποτα από το πρωί, και με περιμένει και ο Απόλλωνας σπίτι, να του μαγειρέψω και να κάνουμε movie night με σπλατερ. Άσε που είμαι γραφείο και φοράω τα ταγιέρ.. πως θα κάνω έτσι εμφάνιση στο black mouth?"

Μένια "ναι καλά πολύ που χέστηκε ο Απόλλωνας, θα λιώσει με call of duty και ούτε που θα καταλάβει ότι λείπεις.. Έλα πάμε, σήμερα θα του μιλήσω στο ορκίζομαι, το έχω σκεφτεί, θα κάνω κίνηση ματ, θα πάω και θα του ζητήσω να παίξει το "love you to death απο type o negative""

Κλειώ "Ναι καλά..Κοίτα για μια μπύρα θα πάμε να ξέρεις, δεν έχω φάει τίποτα και δεν θέλω να γίνω κόκκαλο στο λέω"

Μένια "Μια μπύρα ?μια μπύρα!! 9 στο mouth"

Έκλεισε το τηλέφωνο η Κλειώ, πήρε το νεσεσέρ με τα καλλυντικά από την τσάντα της, πήγε στο μπάνιο, πήρε το μολυβί ματιών και το έβαλε σε όλο το μάτι, και για κραγιόν στα χείλη της, έτσι να κάνει την εμφάνισή της με ταγιερ λίγο πιο γκόθικ, πήρε τηλέφωνο τον Απόλλωνα, ο όποιος παρεμπιπτόντως έπαιζε ήδη call of duty και σε ότι του έλεγε συμφωνούσε, χτύπησε την κάρτα της για να φανούν οι (απλήρωτες) υπερωρίες, και έφυγε για το mouth.

Στο mouth λοιπόν, Η Μένια, δεν έλεγε με τίποτα να πάει να μιλήσει στον Αχιλλέα, και η Κλείω προσπαθούσε να την μεθύσει μήπως βρει το θάρρος, έτσι τελικά δεν ήπιε μια μπύρα, αλλά τρεις, και έφαγε 2 βαζάκια φιστίκια, πάει η δίαιτα. 

Κάποια στιγμή, μετά τις 3 μπύρες, πήγε στην τουαλέτα, μηχανικά έβγαλε προσεχτικά το καλό της λευκόχρυσο δαχτυλίδι, που της είχε κάνει δώρο για την επέτειο τους 4 χρόνια ο Απόλλωνας, όπως συνήθιζε να κάνει κάθε φόρα που έπλενε τα χέρια της ή τα πιάτα, το ακούμπησε πάνω στην πλαστική θήκη για το κρεμοσάπουνο, έπλυνε τα χέρια της και έφυγε.

Την ίδια ώρα, έμπαινε στο μαγαζί η Θάλεια με τον Αρη, πρώτο ραντεβού, έκατσαν σε ένα τραπέζι προς την ανοιχτή πόρτα του μαγαζιού, που έμπαζε, προκειμένου να μπορούν να καπνίζουν,ο Άρης παρήγγειλε μπύρα,η Θάλεια ανθρακούχο νερό με χυμό λεμόνι. Έφερε η σερβιτόρα τα ποτά και η Θάλεια με δυσφορία παρατήρησε ότι ενώ σε όλα τα υπόλοιπα τραπέζια είχε πάει φιστίκια, σε εκείνους δεν έφερε. 

Αφού ήπιε το ποτό της, παρήγγειλε δεύτερο και πήγε στην τουαλέτα, Όταν έπλενε τα χέρια της παρατήρησε ότι υπάρχει ένα δαχτυλίδι στην θήκη με το σαπούνι, σκέφτηκε ότι η κοπέλα που θα το άφησε εκεί, μπορεί να ήταν ακόμα στο μαγαζί, και ότι θα το αναζητήσει κάποια στιγμή, έπλυνε τα χέρια της και γύρισε στην παρέα της. Δεν ήξερε από κοσμήματα, και δεν μπορούσε να καταλάβει την αξία του, εκείνη φορούσε κοσμήματα με πολύ ωραία σχέδια αλλά των 5 ευρώ, το συγκεκριμένο δαχτυλίδι, δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο σχέδιο.. φαντάστηκε ότι μπορεί να έχει αξία, γιαυτό και η νόμιμος ιδιοκτήτης του, το έβγαλε προσεχτικά για να πλύνει τα χέρια της, αλλά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία. 

Μετά το δεύτερο πότο ξανά παρήγγειλε στην σερβιτόρα, η όποια την ενημέρωσε ότι δεν υπήρχε τίποτα μη αλκοολούχο στο μαγαζί,ούτε καν σόδα, τότε η Θάλεια απογοητευμένη της ζήτησε να της φέρει νερό και ανέβηκε πάλι στις τουαλέτες.

Όταν βγήκε από την τουαλέτα, η Κλείω, έμπαινε στην άλλη, ουσιαστικά δεν πρόλαβαν να συναντηθούν.

Κοίταξε την θήκη με το σαπούνι, το δαχτυλίδι ήταν ακόμα εκεί. Περίεργο σκέφτηκε, τόση ώρα δεν το έχει πάρει κανένας, πάει να φύγει από τις τουαλέτες, όταν διάφορες σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό της.. "Μήπως να το πάρω εγώ? Μήπως είναι το τυχερό μου? Μήπως έμενα περίμενε τόση ώρα αυτό το δαχτυλίδι, λένε ότι αν βρεις κάτι στον δρόμο είναι τυχερό, άσε που μπορεί να είναι ασήμι, έχω βαρεθέι να μαυρίζουν τα δάχτυλά μου με όλα τα ψεύτικα, χωρίς δεύτερη σκέψη ξανά ανέβηκε τρέχοντας στις τουαλέτες, το άρπαξε και το έβαλε στην κωλότσεπη.

Έκατσε με τον Άρη, όταν η σερβιτόρα, της έφερε τελικά μια σόδα αλλά και τους σέρβιρε φιστίκια, ήταν τελικά όντως τυχερό το δαχτυλίδι, σκέφτηκε.

In the meanwhile η Κλειώ, λιώμα καθώς ήταν, βγήκε από την τουαλέτα, πήγε να πλύνει τα χέρια της, από συνήθεια πήγε να βγάλει το δαχτυλίδι, και παρατήρησε ότι δεν το φορούσε.. πανικοβλήθηκε, ήταν και το αγαπημένο της δαχτυλίδι αλλά και της το είχε κάνει δώρο ο Απόλλωνας, πιο πολύ την γκρίνια του δεν ήθελε. όταν θα του έλεγε ότι το έχασε,  άρχισε να ψάχνει παντού, μήπως έχει πέσει πουθενά.. πήρε τους κάδους με τα κωλόχαρτα και από τις δυο τουαλέτες, τους άδειασε στο πάτωμα και άρχισε να ψάχνει εξονυχιστικά όλα τα χρησιμοποιημένα (μπδιαξ) κωλόχαρτα.

Απογοητευμένη, πήγαινε εκείνη στον Αχιλλέα, του ζητούσε διάφορα τραγούδια και χόρευε μόνη της στο μαγαζί σαν να μην υπάρχει αύριο... Μπορεί και να μην υπήρχε δηλαδή, όταν ο Απόλλωνας ανακάλυπτε ότι έχασε το δαχτυλίδι.

Αφού η Θάλεια ήπιε την σόδα της και έφαγε όλο το βαζάκι με τα φιστίκια, ξαναπήγε για τρίτη και τελευταία φορά στις τουαλέτες, αφού κατούρησε και έπλυνε τα χέρια της, έβγαλε το δαχτυλίδι από την κωλότσεπη του ανακοίνωσε "δεν σε έχω ανάγκη, έχω την δική μου τύχη" και το άφησε προσεχτικά στην θήκη του σαπουνιού, εκεί που το είχε βρει.

Την ώρα που έβγαιναν από το μαγαζί η Θάλεια με τον Άρη, έμπαιναν ο Διονύσης με την Ερατώ. Η Ερατώ, ήταν κάπως μουτρωμένη και δύστροπη όλο το βράδυ, και απέφευγε όλες τις αγκαλιές και τα χάδια του Διονύση. Ο Διονύσης όμως ήθελε σαν τρελός να γαμήσει, και προσπαθούσε με οποιοδήποτε τρόπο να την καλοπιάσει, έτσι και δέχτηκε να την πάει στο αγαπημένο της μαγαζί το mouth, το όποιο κατά την γνώμη του έπαιζε απαίσια μουσική και είχε άθλιο κόσμο.

Είχε πραγματικά κάνει ότι καλύτερο μπορούσε για να της ανεβάσει την διάθεση αλλά εκείνη συνεχώς τον κοιτούσε με ένα άδειο βλέμμα, στην πραγματικότητα είχε περίοδο το κορίτσι και πονούσε, αλλά δεν το θεωρούσε μια σημαντική πληροφορία για να την μοιραστεί με τον Διονύση. 

Ο Διονύσης πήγε στην τουαλέτα, κατούρησε, τον τίναξε, και ενώ συνήθως δεν πλένει τα χέρια του. πήγε στο νήπτηρα και παρατήρησε ότι κάπως του έχει χαλάσει το μαλλί, το θέωρησε και ψιλουπαίτειο που δεν του κάθεται η Ερατώ, έπλυνε τα χέρια του για να φτίαξει το μαλλί, και πρόσεξε το δαχτυλίδι στην θήκη του σαπουνίου.. "Ε δεν γίνεται, τώρα θα μου κάτσει η καργίολα" αναφώνησε ενώ αρπάζε το δαχτυλίδι.

Πήγε στο τραπέζι τους, έβαλε το δαχτυλίδι μέσα στα φιστίκια και περίμενε..