Σε ένα άλλο παράλληλο σύμπαν... θα μπορούσε να ήσουν Εσύ...

 Ο Χρήστος γεννήθηκε στις 17.09.1945. Παρθένος στο ζώδιο, οργανωτικός μεν αλλά εθισμένος στην χλωρίνη και το betadine.

Οι γονείς του ήταν και οι δύο από την Σμύρνη,  πρόσφυγες, και μάλιστα ο πατέρας του ήταν και στην καταστροφή της.

Από μωρό ακόμα, αντί οι γονείς του να του λένε παραμύθια, του μιλούσαν για την καταστροφή της Σμύρνης,  περιγράφοντας με φρικαλέες εικόνες, εικόνες που του δημιουργούσαν εφιάλτες, όλα τα γεγονότα που συνέβησαν εκεί. 

Βλέπεις η μητέρα του ήταν από πλούσια οικογένεια, εμπόρων. Κατοικούσε σε μια σπιταρόνα παλάτι με κήπο. Είχε μεγαλώσει στα λούσα με 3 υπηρέτριες, πήγαινε σε πολύ καλό σχολείο, μια φορά την εβδομάδα πήγαινε μια ράφτρα στο σπίτι της και της έραβε από ένα φουστανάκι.. όπου όλες οι συμμαθήτριες της έσκαγαν από την ζήλια τους όταν την έβλεπαν.

 Για καλή τους τύχη η οικογένεια της, είχε ειδοποιηθεί πριν από την επίθεση, αναγκάστηκαν να αφήσουν όλα τους τα υπάρχοντα και τις περιούσιες τους.Να έρθουν στην Αθήνα, σε ένα πολύ μικρότερο σπίτι. 

Ο πατέρας της αν και μορφωμένος και καλλιεργημένος άντρας για την εποχή, δυσκολεύτηκε να βρει δουλειά.

 Όλη η οικογένεια, και εκείνη στο σχολείο, ήρθαν αντιμέτωποι με την ρετσινιά του πρόσφυγα.

Εκείνη πήγε σε ένα δημόσιο σχολείο, φορούσε την ίδια ποδιά κάθε μέρα, και οι συμμαθήτριες της, της συμπεριφερόντουσαν σαν να έχει λέπρα.. 

Η τύχη του πατέρα του Χρήστου ήταν ακόμα χειρότερη, γιατί δεν ήταν από πλούσια οικογένεια, και δεν είχε ειδοποιηθεί για την επερχόμενη σφαγή. 

Ήταν 12 χρόνων το 1922, και είδε να σφάζουν το πατέρα του, την μητέρα του και τα αδέλφια του μπροστά στα μάτια του, ενώ μια γειτόνισσα, τον πήρε αγκαλιά και τον πήρε μαζί της στην βάρκα για την Ελλάδα.

Τον μεγάλωσε εκείνη σαν δικό της παιδί, όμως οι εφιάλτες της συγκεκριμένης μέρας δεν έφυγαν ποτέ από το μυαλό του..

Όταν γνωριστήκαν οι γονείς του Χρήστου, σε μια εκδήλωση για την καταστροφή της Σμύρνης, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τούς ένωσαν τα κοινά βιώματα, η αγάπη τους για την Σμύρνη, η λησμονιά,η προσφυγιά και άλλα πολλά.. Επίσης έκαναν τρελό σεξ γιατί κατάφεραν να κάνουν 6 παιδιά.

Ο Χρήστος ήταν το μεγαλύτερο αγόρι. Το όνομα του, τον έκανε να νιώθει πιο κοντά στον Χριστιανισμό, να ταυτίζεται αρκετές φόρες με τον Χριστό, να νομίζει δηλαδή ότι έχει τις δυνάμεις του.. 

Αξίες του Χριστιανισμού,όπως αγαπάτε αλλήλους ή ο έχων δυο χιτώνες δίνει στον άλλον τον αφήναν λίγο αδιάφορο.

Γούσταρε περισσότερο "οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντος αντί οδόντου". 

Και ο ίδιος αν και δεύτερη γενιά, αντιμετώπιζε αρκετά συχνά ρατσισμό από τους Έλληνες γιατί ήταν γιος προσφύγων και έτσι προτιμούσε  να κάνει παρέα μόνο με παιδιά που είχαν καταγωγή από την Σμύρνη ή την Πόλη.

Στις συγκεντρώσεις τους, πριν το σινεμά ή το καφενείο, είχαν πάντα πολιτικές συζητήσεις, μοιραζόντουσαν το μίσος τους για τους Τούρκους, και ονειρευόντουσαν ότι κάποια στιγμή θα πάρουνε πίσω την Πόλη και την Σμύρνη.  

Τού είχε περιγράψει τόσο γλαφυρά το παλάτι που μεγάλωσε η μητέρα του και τις οικονομικές ανέσεις που είχαν, και φανταζόταν τον εαυτό του, ότι κάποια στιγμή θα μπορούσε και εκείνος να μείνει σε αυτό το σπίτι..

Δεν ήθελε όμως να μείνει μόνο στο όνειρο.. οργανωτικός καθώς ήταν, παρθένος γαρ, άρχισε εκείνος και οι φίλοι του να μαθαίνουν πολεμικές τέχνες, να εκπαιδεύονται στην σκοποβολή, αρκετοί εντάχτηκαν στο στρατό.

Λεφτά δεν έπαιζαν και έτσι για να μπορέσουν να ενισχύσουν τον αγώνα, άρχισαν τις ληστείες σε τράπεζες ή και όπου αλλού μπορούσαν, κάποιοι από αυτούς έγιναν  κατά παραγγελιά δολοφόνοι.

Δεν ήταν καθόλου δύσκολο να μαζέψει κόσμο για να οργανώσει τον αγώνα του. Ακόμα και ανθρώπους που δεν ήταν καν πρόσφυγες και στην πραγματικότητα χέστηκαν για την Σμύρνη.

Τα λεφτά που έβγαζε από τις ληστείες ήταν υπεραρκετά, για να ενταχθεί ο κάθε πεινασμένος στον αγώνα..

Την τρομοκρατική οργάνωση την ονόμασε ΕΣΠ, επιστροφή στην πατρίδα..

Έτσι στις 25/12 ήμερα Χριστουγέννων αλλά και της γιορτής του αυτός και τα φιλαράκια του τοποθέτησαν εκρηκτικούς μηχανισμούς στην αγορά Τσουκρουκτσουλάρ Γιοκουσού στην Άγκυρα. Με αποτέλεσμα να σκοτώσουν απλούς πολίτες αλλά και πολλούς τουρίστες.

Δεν ήθελαν φυσικά να πειράξουν την Πόλη ή την Σμύρνη.

Η Ελληνική κυβέρνηση καταδίκασε το γεγονός..δήλωσε πλήρη άγνοια. Όμως η Τούρκικη κυβέρνηση, και με την βοήθεια της παγκόσμιας κοινής γνώμης,αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο ενάντια στην Ελλάδα επί την ευκαιρία να λύσει και το Κυπριακό και το Αιγαίο..

Σε ένα άλλο παράλληλο σύμπαν, θα μπορούσες να ήσουν εσύ... όχι ο Χρήστος.. αλλά ο άμαχος πληθυσμός είτε της μιας χώρας είτε της άλλης.. 

 

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Ο Σεπτέμβρης, ήταν πάντα ένας από τους αγαπημένους μου μήνες. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσουν πολύ τα νέα ξεκινήματα. Ίσως για αυτό μου αρέσουν και τόσο πολύ τα ταξίδια, να ανακαλύπτω νέα μέρη, να δοκιμάζω διαφορετικές γεύσεις, να παρατηρώ πως ζούνε/επιβιώνουν οι άνθρωποι με τα λιγότερα ή τα περισσότερα, μου αρέσει πολύ η τέχνη και η αρχιτεκτονική, τα κτίρια, τα σπίτια, ακόμα και οι φαβέλες ή οι καλύβες μου προκαλούν τεράστιο ενδιαφέρον.. τα διαφορετικά αλφάβητα/γράμματα πάνω στα κτίρια και τα μαγαζιά. Ο τρόπος που συμπεριφέρονται ή κοινωνικοποιούνται μεταξύ τους οι ντόπιοι ή με τους τουρίστες. 

Είναι ο πιο χαλαρός μήνας του χρόνου όσον αφορά την εργασία μου, γιατί είμαστε ένα μήνα πίσω, και ασχολούμαστε με τον Αύγουστο που οι περισσότερες εταιρίες ήταν κλειστές. Έχει ακόμα καλό καιρό, γλυκό καιρό. 

Είναι ένας μήνας που συνήθως σχεδιάζω και κάνω όνειρα για την υπόλοιπη χρονιά.. Ψάχνω τι σεμινάρια θα κάνω, ανανεώνω την συνδρομή στο γυμναστήριο (όπου δεν πατάω ποτέ) κ.α 

Για μένα αν με ρωτήσεις Πρωτοχρονιά έχουμε την πρώτη Σεπτέμβρη. 

Όμως αυτόν τον Σεπτέμβρη πάγωσε ο χρόνος, μου έπεσε πολύ βαρύς.. με τις πυρκαγιές που είχαν προηγηθεί.. Κατέβηκα από το λεωφορείο του αεροδρομίου 26/8 και με το που πάτησα το πόδι μου στο έδαφος μου ήρθε ένα κύμα καπνού και μαυρίλας.. με έριξε πολύ ψυχολογικά, όχι μόνο γιατί μόλις είχα γυρίσει από τις διακοπές, αλλά και που είχε καεί όλη η χώρα.. είχαμε πυρκαγιές μέχρι και στην Λαμία έλεος.. αλλά και που για τις επόμενες 3 μέρες φοβόμουν να βγω (ή και να αφήσω τις γάτες μου να βγουν) μέχρι και στο μπαλκόνι για να μην αναπνεύσω όλα αυτά τα τοξικά που μεταφερόντουσαν στον αέρα.. 

Για να πάω στην θάλασσα, κάτι που θα βοηθούσε στην μετάβαση και θα μου πρόσφερε λίγο χαρά, ούτε λόγος.. 

Και κάπως έτσι, πριν ακόμα μπορέσουμε να συνέλθουμε από τις πυρκαγιές.. ξεκίνησαν οι πλημμύρες. Δεν υπάρχει αυτό.. Πνίγηκαν άνθρωποι, έχασαν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τις δουλειές τους, γέμισε ο τόπος νεκρά ζώα όπου η μόλυνση από αυτά, στα δικά μου μάτια πλησιάζει επίπεδο τσερνομπιλ... 

Εμφανίστηκαν τέρατα που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και πουλούσαν τα νερά 5 ευρώ ή αύξησαν τις τιμές των ενοικίων των σπιτιών.. Τα ζώα που παρέμειναν ζωντανά αλλά και μολυσμένα έχουν αρχίσει και τρώνε το ένα το άλλο.. και ποιος μου λέει εμένα, ότι ο εκάστοτε χασάπης προκειμένου να βγάλει κέρδος δεν θα βαφτίσει "ιταλικό" το συγκεκριμένο κρέας για να το πουλήσει.. υστέρα και από όλα αυτά που βλέπουμε με την αισχροκέρδεια.

 Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, βλέπεις όταν "καίγεται" ή στην συγκεκριμένη περίπτωση πλημμυρίζει το σπίτι του διπλανού, κάποια στιγμή θα συμβεί και η ίδια καταστροφή και σε εσένα.. Ή και καλό θα ήταν να είχαμε λίγο εν συναίσθηση και να μπορούσαμε να μπούμε στην θέση αυτών των ανθρώπων.. οι οποίοι πραγματικά είναι ήρωες!

 Είναι μια πολύ άσχημη και δύσκολή κατάσταση που μου προκαλεί πολύ αρνητικά συναισθήματα.. ανασφάλεια, φόβο, θυμό. 

Αν με ρωτούσες σε μια υποθετική συζήτηση σε ποιο μέρος θα μου άρεσε να μείνω μόνιμα αν άφηνα την Αθήνα, θα σου έλεγα ο Βόλος.. και ο λόγος είναι ότι από όλες τις πεζοπορίες που έχω κάνει σε όλη την Ελλάδα σχεδόν, το Πήλιο το έχω ξεχωρίσει.. Το θεωρώ από τα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας, ξετρελάθηκα με τον σιδηροδρομικό στις Μηλιές, συγχρόνως έχει και χιονοδρομικό και θάλασσα. Και ο Βόλος είναι πόλη, όπου έχει να προσφέρει ότι μια πόλη έχει από μαγαζιά, μπαρ κτλ. 

Τώρα δεν έχει τελειώσει ο μήνας ακόμα, διαβάζω για την Γερμανία ότι έχει οικονομικά προβλήματα, και κατηγορεί τους μετανάστες για αυτό, και για την Σουηδία όπου έβγαλε μέχρι και τον στρατό στον δρόμο για να αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα. 

Τον Αύγουστο του 22 που πήγα στην Σουηδία, μας είχαν παρουσιάσει ένα άριστο μεταναστευτικό σύστημα, όπου όλοι οι καλοί χωράνε. Με το που φτάσεις εκεί, (στις Σκανδιναβικές χώρες γενικότερα) σε περιθάλπουν, σου βρίσκουν εργασία, σου δίνουν και κάποιο επίδομα, σε βοηθάνε να μάθεις την γλώσσα και να αφομοιωθείς από την κοινωνία. 

Εκεί δεν έχουν συμβόλαια, μισθωτήρια κτλ. Έχουν λόγο.. ο λόγος αρκεί.. Δεν είναι δύσπιστοι ή καχύποπτοι, γιατί αν κάποιος κάνει κάτι μεμπτό τρώει τέτοια κοινωνική κατακραυγή που είτε εγκαταλείπει το μέρος, είτε επανορθώνει και τελικά αφομοιώνεται από την κοινωνία. Δηλαδή είναι έτσι η δομή της κοινωνίας που δεν αφήνει περιθώρια κουτοπονηριάς, εκμετάλλευσης, αισχροκέρδειας κτλ.. Ούτε καν ανταγωνισμού.. Όλοι οι καλοί χωράνε, με το που βρεις δουλειά, μπεις στο σύστημα και αποδείξεις ότι σε ενδιαφέρει να δουλέψεις σωστά και να προχωρήσεις το θέμα έχει τελειώσει. 

Σε μια συζήτηση που είχα με μια κοπέλα από την Γεωργία, και που της έλεγα για μια καταπληκτική Γεωργιανή ταινία που είχα δει σε ένα θερινό σινεμά "εδώ χορεύουμε- now we dance" όπου περιγράφει τον τρόπο ζωής τους και που είναι αρκετά σκληρός.. είναι πραγματικά μια ταινία που σε ταξιδεύει, σε βάζει μέσα στα σπίτια τους και στον τρόπο ζωής τους.

 Μου έλεγε ότι, εκτός από ότι μετανάστες είναι διαφορετικά άτομα με διαφορετικά θέλω κτλ δηλαδή κάποιοι έχουν έρθει όντως για να εργαστούν και να αφομοιωθούν από την κοινωνία, κάποιοι άλλοι είναι τεμπέληδες, όπως τους χαρακτήρισε, και θέλουν το εύκολο χρήμα, να κλέψουν, να βγάλουν λεφτά από ναρκωτικά κτλ.. Συγχρόνως στην Γεωργία, δεν έχουν ναρκωτικά, ή και έχουν όντως (και σύμφωνα με την ταινία) τελείως διαφορετικό τρόπο ζωής, πολύ πιο σκληρό, αλλά και με πολύ λιγότερα υλικά αγαθά, και όταν έρχονται εδώ βλέπουν όλα αυτά και τρελαίνονται.. ή και πολλοί μπλέκουν ή τους μπλέκουν πολύ άσχημα με τα ναρκωτικά.. 

Στην χώρα μας, έχουμε και αισχροκέρδεια και κουτοπονηριά, είμαστε δύσπιστοι και καχύποπτοι σαν λαός. Έχουμε χιούμορ, το οποίο δεν βγαίνει πάντα σε καλό, γιατί ξεπερνάμε δυσκολίες και σιγά σιγά τις δεχόμαστε ενώ δεν θα έπρεπε. Είμαστε εύστροφοι, και βρίσκουμε εύκολα διαφορετικούς διεξόδους για να αντιμετωπίσουμε το εκάστοτε θέμα.. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι όλο αυτό μας κάνει επιφανειακούς, και να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες με χιούμορ και επιφανειακά.. όπως οι δρόμοι που ξεβράστηκαν από τις πλημμύρες, και είχαν μια στρώση άσφαλτο πάνω στο χώμα. 

Θέλω να πω ότι όσον αφορά και το μεταναστευτικό στην Ελλάδα, έχουν γίνει πάρα πολλά λάθη με σκοπό το μεγάλο κέρδος κάποιων αλλά και το μικρότερο κάποιων άλλων που κάνουν τα στραβά μάτια.. 

Στις Σκανδιναβικές χώρες όμως?? 

Είναι ένα ζήτημα που μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνo..

ο

Μια μέρα στην ζωη του Bironi 140223

-Bironi, πρέπει να πας στο Κορωπί, να αγοράσεις τα συγκεκριμένα ανταλλακτικά για να σου φτιάξουμε το φούρνο μικροκυμάτων.. 

 -Μα στο Κορωπί? Αυτό είναι ολόκληρο ταξίδι... δεν γίνεται να τα παραγγείλουμε? Πόσο έχει το ACS να πούμε? Μόνο η βενζίνη πιο πολύ θα είναι... 

-Όχι, πρέπει να πας εκεί, για να δούνε τα ανταλλακτικά που χρειαζόμαστε, να σου δώσουν τα ίδια.. 

Όπως καταλαβαίνετε φίλοι μου, δεν είχα άλλη επιλογή.. πήγα και πήρα 2 διπλούς capuccino σκέτους με κανέλα, ο ένας δωρεάν γιατί ήταν του Αγίου Βαλεντίνου και είχαν ειδική προσφορά.. όχι ότι δεν θα έπαιρνα δύο δηλαδή ούτως ή αλλιώς.. έβαλα cd στο αμάξι και ξεκίνησα την εκδρομή.. 

Ωραία διαδρομή στην αρχή, παραλιακή, είχε ωραίο καιρό και η θέα στην θάλασσα μοναδική. Μετά από δεν ξέρω και εγώ πόσα τραγούδια, καμία 50αρία, έκανα και κάποια σκιπ, έχω πάνω από 120 στο συγκεκριμένο cd.. έφτασα στον πολυπόθητο προορισμό. 

Μπήκα στο μαγαζί, άδειασα όλη μου την τσάντα μπροστά στον υπάλληλο για να βρω τα ανταλλακτικά που ήθελα.. ο υπάλληλος δεν μου έδινε καμία σημασία, αν κρίνω από την μεγάλη μου εμπειρία στις δημόσιες υπηρεσίες, έπαιζε πασιέντζα.. Ούτε που τα κοίταξε αλλά μετά από κάνα τέταρτο σηκώθηκε, πήγε στην αποθηκούλα δίπλα, και έφερε κάποια που έμοιαζαν.. 

Έμοιαζαν δεν ήταν ίδια και έτσι είπα να τα βγάλω φώτο και να τα στείλω σε αυτούς που μου τα παρήγγειλαν να μου πούνε αν είναι τα σωστά, γιατί εγώ Κορωπί δεν ξαναπάω.. 

Με δυο καφέδες και μάλιστα διπλούς στην διαδρομή, με είχε πιάσει κατούρημα.. 

-Έστειλα φωτογραφία, να μου πούνε αν είναι αυτά που θέλουν, θα μπορούσα να πάω στην τουαλέτα μέχρι να μου απαντήσουν? Έχω κάνει και ολόκληρο ταξίδι.. 

Ο τύπος έγνεψε αρνητικά και μουρμούρησε κάτι για το υγειονομικό που δεν κατάλαβα.. Τον μίσησα για πάντα.. Ήθελα να του πετάξω τα ανταλλακτικά στο κεφάλι, συν τοις άλλης , διάφορα άλλα εκδικητικά σενάρια που έκανα εκείνη την ώρα, αλλά ντρέπομαι να τα γράψω.. Αλλά εγώ φταίω που ήμουν ευγενική.. έπρεπε να ρωτήσω με τσαμπουκά "η τουαλέτα που είναι?" ή ακόμα καλύτερα "ποιος είναι ο υπεύθυνος εδώ??" Τόσες δημόσιες υπηρεσίες ακόμα δεν έμαθα.. 

Anyway, έχω μάθει και από μια πολυαγαπημένη μου σειρά, την Peaky Blinders, ότι ουδέν κακού αμιγές καλού.. Έτσι αφού πλήρωσα τα ανταλλακτικά και βγήκα έξω από το μαγαζί παρατήρησα ότι απέναντι ακριβώς είχε το νεκροταφείο Κορωπίου.. και μπροστά του ακριβώς έναν φούρνο. 

Πήγα στο φούρνο αλλά πραγματικά κατουριόμουν τόσο πολύ πλέον που δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη, παρακάλεσα την κοπέλα να πάω τουαλέτα, και με οδήγησε μέσα από διαδρόμους, σε κάτι σκοτεινά δωμάτια που όμως μύριζαν φρεσκοψημένο ψωμί, και eventually σε μια τουαλέτα όπου η πόρτα δεν έκλεινε, αλλά ήμουν αποφασισμένη να το διακινδυνεύσω.. 

Αφού ξαλάφρωσα, αποφάσισα να ευχαριστήσω την κυριούλα που μου έκανε αυτήν την μεγάλη εξυπηρέτηση όπως φαίνεται, στην σημερινή εποχή, και αγόρασα κάτι κουλούρια σε σχήμα καρδιάς που είχαν φτιάξει λόγω της ημέρας.. 

Έκατσα σε ένα πεζούλι και απόλαυσα το κουλούρι μου σε σχήμα καρδιάς με Θέα το νεκροταφείο.. Τι είναι η ζωή σκέφτηκα? Ένα κουλούρι (απλότητα) σε σχήμα καρδιάς (έρωτας/αρχή) και θέα το νεκροταφείο (τέλος)..