Ο Σεπτέμβρης, ήταν πάντα ένας από τους αγαπημένους μου μήνες. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσουν πολύ τα νέα ξεκινήματα. Ίσως για αυτό μου αρέσουν και τόσο πολύ τα ταξίδια, να ανακαλύπτω νέα μέρη, να δοκιμάζω διαφορετικές γεύσεις, να παρατηρώ πως ζούνε/επιβιώνουν οι άνθρωποι με τα λιγότερα ή τα περισσότερα, μου αρέσει πολύ η τέχνη και η αρχιτεκτονική, τα κτίρια, τα σπίτια, ακόμα και οι φαβέλες ή οι καλύβες μου προκαλούν τεράστιο ενδιαφέρον.. τα διαφορετικά αλφάβητα/γράμματα πάνω στα κτίρια και τα μαγαζιά. Ο τρόπος που συμπεριφέρονται ή κοινωνικοποιούνται μεταξύ τους οι ντόπιοι ή με τους τουρίστες.
Είναι ο πιο χαλαρός μήνας του χρόνου όσον αφορά την εργασία μου, γιατί είμαστε ένα μήνα πίσω, και ασχολούμαστε με τον Αύγουστο που οι περισσότερες εταιρίες ήταν κλειστές. Έχει ακόμα καλό καιρό, γλυκό καιρό.
Είναι ένας μήνας που συνήθως σχεδιάζω και κάνω όνειρα για την υπόλοιπη χρονιά.. Ψάχνω τι σεμινάρια θα κάνω, ανανεώνω την συνδρομή στο γυμναστήριο (όπου δεν πατάω ποτέ) κ.α
Για μένα αν με ρωτήσεις Πρωτοχρονιά έχουμε την πρώτη Σεπτέμβρη.
Όμως αυτόν τον Σεπτέμβρη πάγωσε ο χρόνος, μου έπεσε πολύ βαρύς.. με τις πυρκαγιές που είχαν προηγηθεί.. Κατέβηκα από το λεωφορείο του αεροδρομίου 26/8 και με το που πάτησα το πόδι μου στο έδαφος μου ήρθε ένα κύμα καπνού και μαυρίλας.. με έριξε πολύ ψυχολογικά, όχι μόνο γιατί μόλις είχα γυρίσει από τις διακοπές, αλλά και που είχε καεί όλη η χώρα.. είχαμε πυρκαγιές μέχρι και στην Λαμία έλεος.. αλλά και που για τις επόμενες 3 μέρες φοβόμουν να βγω (ή και να αφήσω τις γάτες μου να βγουν) μέχρι και στο μπαλκόνι για να μην αναπνεύσω όλα αυτά τα τοξικά που μεταφερόντουσαν στον αέρα..
Για να πάω στην θάλασσα, κάτι που θα βοηθούσε στην μετάβαση και θα μου πρόσφερε λίγο χαρά, ούτε λόγος..
Και κάπως έτσι, πριν ακόμα μπορέσουμε να συνέλθουμε από τις πυρκαγιές.. ξεκίνησαν οι πλημμύρες. Δεν υπάρχει αυτό.. Πνίγηκαν άνθρωποι, έχασαν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τις δουλειές τους, γέμισε ο τόπος νεκρά ζώα όπου η μόλυνση από αυτά, στα δικά μου μάτια πλησιάζει επίπεδο τσερνομπιλ...
Εμφανίστηκαν τέρατα που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και πουλούσαν τα νερά 5 ευρώ ή αύξησαν τις τιμές των ενοικίων των σπιτιών.. Τα ζώα που παρέμειναν ζωντανά αλλά και μολυσμένα έχουν αρχίσει και τρώνε το ένα το άλλο.. και ποιος μου λέει εμένα, ότι ο εκάστοτε χασάπης προκειμένου να βγάλει κέρδος δεν θα βαφτίσει "ιταλικό" το συγκεκριμένο κρέας για να το πουλήσει.. υστέρα και από όλα αυτά που βλέπουμε με την αισχροκέρδεια.
Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, βλέπεις όταν "καίγεται" ή στην συγκεκριμένη περίπτωση πλημμυρίζει το σπίτι του διπλανού, κάποια στιγμή θα συμβεί και η ίδια καταστροφή και σε εσένα.. Ή και καλό θα ήταν να είχαμε λίγο εν συναίσθηση και να μπορούσαμε να μπούμε στην θέση αυτών των ανθρώπων.. οι οποίοι πραγματικά είναι ήρωες!
Είναι μια πολύ άσχημη και δύσκολή κατάσταση που μου προκαλεί πολύ αρνητικά συναισθήματα.. ανασφάλεια, φόβο, θυμό.
Αν με ρωτούσες σε μια υποθετική συζήτηση σε ποιο μέρος θα μου άρεσε να μείνω μόνιμα αν άφηνα την Αθήνα, θα σου έλεγα ο Βόλος.. και ο λόγος είναι ότι από όλες τις πεζοπορίες που έχω κάνει σε όλη την Ελλάδα σχεδόν, το Πήλιο το έχω ξεχωρίσει.. Το θεωρώ από τα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας, ξετρελάθηκα με τον σιδηροδρομικό στις Μηλιές, συγχρόνως έχει και χιονοδρομικό και θάλασσα. Και ο Βόλος είναι πόλη, όπου έχει να προσφέρει ότι μια πόλη έχει από μαγαζιά, μπαρ κτλ.
Τώρα δεν έχει τελειώσει ο μήνας ακόμα, διαβάζω για την Γερμανία ότι έχει οικονομικά προβλήματα, και κατηγορεί τους μετανάστες για αυτό, και για την Σουηδία όπου έβγαλε μέχρι και τον στρατό στον δρόμο για να αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα.
Τον Αύγουστο του 22 που πήγα στην Σουηδία, μας είχαν παρουσιάσει ένα άριστο μεταναστευτικό σύστημα, όπου όλοι οι καλοί χωράνε. Με το που φτάσεις εκεί, (στις Σκανδιναβικές χώρες γενικότερα) σε περιθάλπουν, σου βρίσκουν εργασία, σου δίνουν και κάποιο επίδομα, σε βοηθάνε να μάθεις την γλώσσα και να αφομοιωθείς από την κοινωνία.
Εκεί δεν έχουν συμβόλαια, μισθωτήρια κτλ. Έχουν λόγο.. ο λόγος αρκεί.. Δεν είναι δύσπιστοι ή καχύποπτοι, γιατί αν κάποιος κάνει κάτι μεμπτό τρώει τέτοια κοινωνική κατακραυγή που είτε εγκαταλείπει το μέρος, είτε επανορθώνει και τελικά αφομοιώνεται από την κοινωνία. Δηλαδή είναι έτσι η δομή της κοινωνίας που δεν αφήνει περιθώρια κουτοπονηριάς, εκμετάλλευσης, αισχροκέρδειας κτλ.. Ούτε καν ανταγωνισμού.. Όλοι οι καλοί χωράνε, με το που βρεις δουλειά, μπεις στο σύστημα και αποδείξεις ότι σε ενδιαφέρει να δουλέψεις σωστά και να προχωρήσεις το θέμα έχει τελειώσει.
Σε μια συζήτηση που είχα με μια κοπέλα από την Γεωργία, και που της έλεγα για μια καταπληκτική Γεωργιανή ταινία που είχα δει σε ένα θερινό σινεμά "εδώ χορεύουμε- now we dance" όπου περιγράφει τον τρόπο ζωής τους και που είναι αρκετά σκληρός.. είναι πραγματικά μια ταινία που σε ταξιδεύει, σε βάζει μέσα στα σπίτια τους και στον τρόπο ζωής τους.
Μου έλεγε ότι, εκτός από ότι μετανάστες είναι διαφορετικά άτομα με διαφορετικά θέλω κτλ δηλαδή κάποιοι έχουν έρθει όντως για να εργαστούν και να αφομοιωθούν από την κοινωνία, κάποιοι άλλοι είναι τεμπέληδες, όπως τους χαρακτήρισε, και θέλουν το εύκολο χρήμα, να κλέψουν, να βγάλουν λεφτά από ναρκωτικά κτλ.. Συγχρόνως στην Γεωργία, δεν έχουν ναρκωτικά, ή και έχουν όντως (και σύμφωνα με την ταινία) τελείως διαφορετικό τρόπο ζωής, πολύ πιο σκληρό, αλλά και με πολύ λιγότερα υλικά αγαθά, και όταν έρχονται εδώ βλέπουν όλα αυτά και τρελαίνονται.. ή και πολλοί μπλέκουν ή τους μπλέκουν πολύ άσχημα με τα ναρκωτικά..
Στην χώρα μας, έχουμε και αισχροκέρδεια και κουτοπονηριά, είμαστε δύσπιστοι και καχύποπτοι σαν λαός. Έχουμε χιούμορ, το οποίο δεν βγαίνει πάντα σε καλό, γιατί ξεπερνάμε δυσκολίες και σιγά σιγά τις δεχόμαστε ενώ δεν θα έπρεπε. Είμαστε εύστροφοι, και βρίσκουμε εύκολα διαφορετικούς διεξόδους για να αντιμετωπίσουμε το εκάστοτε θέμα.. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι όλο αυτό μας κάνει επιφανειακούς, και να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες με χιούμορ και επιφανειακά.. όπως οι δρόμοι που ξεβράστηκαν από τις πλημμύρες, και είχαν μια στρώση άσφαλτο πάνω στο χώμα.
Θέλω να πω ότι όσον αφορά και το μεταναστευτικό στην Ελλάδα, έχουν γίνει πάρα πολλά λάθη με σκοπό το μεγάλο κέρδος κάποιων αλλά και το μικρότερο κάποιων άλλων που κάνουν τα στραβά μάτια..
Στις Σκανδιναβικές χώρες όμως??
Είναι ένα ζήτημα που μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνo..
ο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου