Σε αντίθεση με την ανάρτηση μου "το αντηλιακό" που αφορά το ταξίδι μου στο Περού θα σας διηγηθώ την ιστορία με το κωλόχαρτο στην μακρινή Ινδία.
Λοιπόν σε μια από τις τσάντες μου που κουβαλούσα στο ταξίδι είχα ξεχασμένο ένα ρόλο χαρτί υγείας κοινώς κωλόχαρτο. Μην με ρωτήσετε γιατί, μαλάκες είσαστε ; Στην Ινδία ήμουνα... Εκεί για να βρεις χαρτί να σκουπίσεις τον κώλο σου πρέπει να έχεις κάνει τάμα στον Όσιο Ποτάπιο που άκυρο έχετε πάει στην σπηλιά στο Λουτράκι γαμώ τα μέρη , αν δεν έχετε πάει να Πατέ!
Τι έλεγα ; Α ναι να τάξεις στον Αγαπημένο σου Όσιο και να φτιάξει φανουρόπιτα, βασιλόπιτα κωλοχαρτοπιτα και ότι άλλο σε πίτα σου βρίσκεται.
Είχα και κάτι καραμέλες, τσίχλες, κάτι κοκαλάκια για τα μαλλιά , κάτι liposan , μαλακίες ενολίγης.
Ήταν να πάμε για σαφάρι 6 το πρωί δεν είχα πιει καν καφέ και για κάποιο λόγο δεν άκουσα τον αρχηγό της εκδρομής που μας είπε να πάρουμε μαζί μας ότι φαγητά, μπουκαλάκια με σαμπουάν και σαπούνια που είχαμε κλέψει από τα προηγούμενα ξενοδοχεία, καραμέλες κτλ είχαμε γιατί θα περνούσαμε μετά το σαφάρι από ένα "χωριουδάκι" με πολύ φτωχά παιδάκια και έτσι έφτασα τελείως απροετοίμαστη.
Πραγματικά μετά το εξαίσιο σαφάρι σε μέρος με καταρράκτες κτλ από ζώα μόνο νερόβουβαλια είδαμε γιατί τον Αύγουστο είναι περίοδος αναπαραγωγής και γαμιόντουσαν κυριολεκτικά οι τίγρεις και τα συναφή ζώα που θα βλέπαμε.. Οι δε κόμπρες τον παίρνανε ... τον ύπνο ντεεεε
Μετά το σαφάρι λοιπόν μας πήγαν σε ένα χωριουδάκι όπου ζούσαν γύρω στις 60 οικογένειες μας είπε ο αρχηγός οι οποίες ήταν πράγματι πάρα πολύ φτωχές. Γυναίκες έγγυες και μωρά λιποβαρής. Παιδάκια ξυπόλητα ντυμένα με κουρέλια και σκισμένα ρούχα. Ένας Ινδός μας έβαλε στο Σπίτι του και είδαμε πως ζούνε 2 χώροι άδειοι στον ένα όπως μας είπε κοιμούνται στον άλλον μαγειρευουν. Ούτε καν ένα κουβερλι κάτω στο πάτωμα δεν είχε.. Έχω δει πολλά τέτοια μέρη/ σπίτια στα ταξίδια μου, τόσο φτωχό ποτέ!
Τα παιδάκια από την αρχή που μας είδανε μας ζητούσαν πράγματα , σαμπουάν, λεφτά.
Ανοίγω λοιπόν την τσάντα μου και πραγματικά ότι έπιανα, εκτός από τα τελευταία μαντιλάκια dettol που μου έχουνε μείνει, τους τα έδωσα! Έτσι κάποια στιγμή έδωσα καταλάθως και το κωλόχαρτο. Το έπιασε το κοριτσάκι, το έδειξε στα άλλα παιδάκια την κοροϊδέψανε και το πέταξε κάτω. Κάτι σαν "τι μαλακία είναι αυτό ;"
Εδώ θα κάνω μια παρένθεση () και θα πω πως οι Ινδοί είναι πάρα πολύ καθαροί άπλα δεν χρησιμοποιούν χαρτί υγείας πλένονται όμως συνέχεια με σαμπουάν και σαπούνια .τα παιδάκια πραγματικά μας ζητήσουν σαπούνι και ήταν αρκετά συγκινητικό αν σκεφτείς ποσά σαπούνια έχουμε κλέψει κατά καιρούς Από τα ξενοδοχεία και ύστερα πετάξει μετά το ταξίδι.
Ο αρχηγός μας είπε πως οι Ινδοί δεν χρησιμοποιούν ποτέ το Αριστερό τους χέρι για το φαγητό. Γιατί χρησιμοποιούν το δεξί για να τρώνε και το αριστερό για να πλένουν τον κώλο τους.
Έκλεισε η παρένθεση
Εδώ θέλω να δηλώσω πως για μένα το κωλόχαρτο σε αυτό το ταξίδι είναι είδος πολυτελείας και όταν το είδα πεσμένο κάτω στην λάσπη ένα δάκρυ κύλησε από το αριστερό μου μάτι. Από την άλλη το όλο σκηνικό μου φάνηκε πολύ αστείο , καταλάβαινα ότι τα παιδάκια πέρα από την πραγματική ανάγκη που είχανε και ζητούσαν είδη πρώτης ανάγκης , την όλη φάση την έβλεπαν και σαν παιχνίδι ποιος θα κερδίσει το καλύτερο είτε ήταν σαμπουάν είτε λεφτά είτε καραμέλα!
Ηθικό δίδαγμα : μην δώσετε ποτέ κωλόχαρτο σε Ινδό !!!
Από το iPhone μου
