Ξεκίνησαν οι διακοπές των Χριστουγέννων και στην έπαυλη της οικογένειας των Βρυκολάκων Νικολάου, οι υπηρέτες, ή όπως πλέον αρμόζει να λέμε, το βοηθητικό προσωπικό είχαν πάρει φωτιά. Ήταν όλοι ντυμένοι με τις ειδικές στολές τους, οι γυναίκες με στολή καμαριέρας με άσπρη ποδιά, ενώ οι άντρες με μαύρο σακάκι και πουκάμισο.
Η κυρία Μαργαρίτα, η επικεφαλής του προσωπικού. Μια πενηντάρα με αρχή κλιμακτηρίου,και αρκετές κάψες λόγω αυτού, μέσα από την στολή της συνήθιζε να φοράει σέξι εσώρουχα και ζαρτιέρες. Είχε αναλάβει να καθαρίσει όλα τα κουζινικά, να αδειάσει τις φιάλες με αίμα, σε μια πήλινη κατσαρόλα και να τις ζεστάνει σε σταθερή θερμοκρασία, αλλά και να έχει γεμάτο το ψυγείο με μπουκάλια με παγωμένο αίμα. 'Έπλυνε και σκούπισε σχολαστικά όλα τα χρυσά βαθιά πιάτα σούπας, τα χρυσά κουτάλια και τα χρυσά ποτήρια κρασιού. Έστρωσε το τραπέζι για 4 άτομα. Η Δεσποινίς Αθανασία, θα έφερνε και την φίλη της Μαρίνα, από το κολλέγιο, να την φιλοξενήσουν για τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές τους.
Η κα Λένα. σκούπισε και σφουγγάρισε το σπίτι, τα σκαλιά, και τα άδεια φέρετρα με overlay σπρέι, και τα έστρωσε με σεμεδάκι. Ο Κυρ Μιχάλης φρόντισε το κήπο, και ο Γεράσιμος ο οδηγός, έφυγε λίγη ώρα πριν βραδιάσει για το αεροδρόμιο της Ευτυτανίας, όπου και θα προσγειωνόταν το ιδιωτικό τζετ της οικογένειας με τις Δεσποινίδες Μαρίνα και Αθανασία.
Όλα ήταν έτοιμα, το τραπέζι στρωμένο, ο πατέρας της οικογένειας βρυκόλακας, Νικόλας Νικολάου, έκατσε στην μια κεφαλή του τραπεζίου, και η μητέρα Αλεξάνδρα στην άλλη, στην μια πλευρά η Αθανασία και απέναντι η Μαρίνα.
Οι υπηρέτες έστρωσαν το τραπέζι, έβαλαν ένα δίσκο στο πικάπ Σινάτρα να παίζει, έκλεισαν την πόρτα, και κρύφτηκαν στα ιδιαίτερα τους, εκτός από την κυρία Μαργαρίτα που έμεινε να σερβίρει.
Ο Νικόλας ήταν πολύ χαρούμενος, που επιτέλους αντάμωνε την κόρη του, ύστερα από 3 μήνες, που σπούδαζε μακρυά τους. Την είχε στείλει σε ένα ειδικό για βρυκόλακες κολλέγιο.
Οι γονείς παρατήρησαν ότι η Αθανασία, ήταν κάπως χλωμή, και η Μαρίνα δηλαδή, αλλά για την Αθανασία τους ένοιαζε. Πολύ πιο χλωμή, από ότι επιτρέπεται σε έναν βρικόλακα να είναι, αν αναλογιστούμε ότι γενικά οι οι βρικόλακες είναι χλωμοί ουτουσιαλώς δηλαδή.
Φώναξαν την Κυρία Μαργαρίτα να σερβίρει. Σέρβιρε το ζεστό αίμα με μια κουτάλα στα πιάτα σούπας, και το παγωμένο αίμα στο χρυσό ποτήρι κρασιού. Όταν όμως έφτασε η ώρα να σερβίρει την Αθανασία εκείνη την διέκοψε και της είπε "οχι, εγώ δεν κάνω πια αυτή την διατροφή, έχω γίνει χορτοφάγος"
"Μα χορτοφάγος βρικόλακας? αναφώνησε ο Νικόλας "Αυτό δεν γίνεται!"
"Γίνεται και παραγίνεται" είπε η Αθανασία "Πλέον τρώω μόνο παντζάρια"
'Μα ο βρυκόλακας χρειάζεται αίμα για να επιβιώσει, Ναι μεν έχουμε σταματήσει χρόνια, τουλάχιστον της τάξης μας, να σκοτώνουμε ανθρώπους, αλλά προμηθευόμαστε αίμα από τα καλύτερα κέντρα αιμοδοσίας της Ευρώπης και όχι μόνο. Τα παντζάρια είναι απλά κόκκινα, δεν έχουν αίμα.. Τώρα εξηγείται που είσαστε έτσι χλωμές. Και εσύ Μαρίνα παιδί μου ακολουθείς αυτήν την διατροφή?" Ρώτησε η Αλεξάνδρα.
Η Μαρίνα έγνεψε καταφατικά, σχεδόν χωρίς να έχει δυνάμεις να μιλήσει. Η αθανασία πήρε και πάλι τον λόγο
"Τα παντζάρια καθαρίζουν το αίμα, έτσι επιβιώνω με το δικό μου αίμα, στο οποίο γίνεται αυτοκάθαρση καθημερινά. Άκου να δεις πατέρα, εσείς εδώ έχετε τις άκρες σας, και την βγάλατε μια χαρά καθαρή με όλη αυτήν την κατάσταση της πανδημίας.
Αν και αμφιβάλλω για την ποιότητα του αίματος που παίρνετε και εσείς, μπορεί να είναι ή να σας λένε ότι σας δίνουν από τα καλύτερα κέντρα αιμοδοσίας, να επιλέγουν ακόμα και ανώτερης τάξης ανθρώπων, αλλά και αυτοί δεν παύει να είναι δικαστές, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι (ιουυ) ή και ακόμα χειρότερα πολιτικοί..
Καθόλου τυχαίο, που η γενιά σας έχει ξεσκιστεί στην συνωμοσία και την διαπλοκή.
Ήπιε μια γουλιά παντζαρόζουμο και συνέχισε
Εμείς στο κολλέγιο, τα βρήκαμε πολύ σκούρα, ήταν πολύ δύσκολο να βρούμε αίμα, δεν ξέραμε ποίοι ήταν κορωνιασμένοι και ποιοι όχι από τους αιμοδότες. Ξέρετε πόσοι συμφοιτητές μας, έχασαν την ζωή τους από μολυσμένο αίμα από Κορωνοιο? "
"Πάρα πολλοί" σιγοντάριζε η Μαρίνα.
"Άσε που και κορωνιασμένο να μην είναι το αίμα, οι περισσότεροι άνθρωποι με τις καραντίνες και τους περιορισμούς, έχουν αποτρελαθεί, παίρνουν ψυχοφάρμακα και οι εκρήξεις βίας, έχουν αυξηθεί" Συνέχισε η Μαρίνα.
Τους είχαν πάρει μονότερμα, τα δυο κορίτσια, ξαναπήρε το λόγο η Αθανασία και είπε
"Το καλύτερο, το αγνότερο αίμα που θα μπορούσαμε να βρούμε, ήταν των ζώων, αλλά τα σέβομαι πολύ περισσότερο από τους ανθρώπους, για να μπορέσω να κάνω μια τέτοια πράξη. Έτσι και εγώ και κάποιοι συμφοιτητές μου, αποφασίσαμε να γίνουμε χορτοφάγοι, να πίνουμε και να τρώμε παντζάρια, και σας προτείνω να κάνετε και εσείς το ίδιο.
"Μα τι λες κόρη μου, έχετε τρελαθεί τελείως, σε έστειλα στο κολλέγιο να κοινωνικοποιηθείς και να μάθεις πως θα γίνεις μάστερ στην εξαπάτηση και την χειριστικότητα. Και σου είπα, απευθύνθηκε στην Αλεξάνδρα, να διαλέξουμε το έξυπνο, όχι το όμορφο"
Ήταν ένα βράδυ στα Εξάρχεια, όπου βόλταραν, και χαιρόντουσαν τον ερωτά τους, ο Νικόλας με την Αλεξάνδρα, όταν ξαφνικά τους την έπεσε μια πανέμορφη κοπέλα, ψηλή, 1.75, με μακριά μαύρα μαλλιά, μεγάλα γαλανά μάτια, λεπτή μύτη και σαρκώδη χείλη. Έκανε άσεμνες κινήσεις στον Νικόλα, αγνοώντας παντελώς την Αλεξάνδρα, προσπαθώντας να τον παρασύρει να κάνει σεξ μαζί της προκειμένου, να της δώσει λεφτά για την δόση της.
Λυπήθηκαν πολύ και οι δυο με την κατάσταση της κοπέλας, ήταν δεν ήταν 18 χρονών, και δεν φαινόταν να είχε πολλά ακόμα χρόνια ζωής,
Αποφάσισαν να την μετατρέψουν σε βρικόλακα, ελπίζωντας ότι θα την σώσουν. Και γιαυτό την ονόμασαν Αθανασία.
Η όψη της ήταν αντιστοιχά χλωμή τώρα, όπως ήταν και τότε.
"Μα καλά, πόσο καιρό είσαι χορτοφάγος? " ρώτησε η Αλεξάνδρα.
"Τρείς μήνες περίπου"
"Δηλαδή αίμα εμβολιασμένου, δεν έχεις δοκιμάσει? Καταλαβαίνω τις δυσκολίες που μου περιέγραψες ότι αντιμετωπίσατε στο κολλέγιο, αλλά πλέον που είναι σχετικά υποχρεωτικό, οι περισσότεροι να εμβολιαστούν, δεν έχουμε φόβο να πιούμε αίμα νοσούντων. Και εμείς εμβολιαστήκαμε, βγήκε ειδικό εμβόλιο για βρικόλακες, πολύ πριν των ανθρώπων φυσικά, και μάλιστα εγώ και ο πατέρας σου είμασταν απο τους πρώτους. Και φυσικά ανάγκασα και όλο το υπηρετικό προσωπικό να εμβολιαστεί."
"Έχω ακούσει ότι το αίμα των εμβολιασμένων ή εκείνων που έχουν νοσήσει και έχουν ξεφύγει από τον κίνδυνο έχει παράξενη γεύση" Σχολίασε η Μαρίνα που σχεδόν δεν είχε μιλήσει όλο το βράδυ.
"Ισχύει, απάντησε η Αλεξάνδρα, ε μα και εμείς δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα, των εμβολιασμένων το αίμα είναι κάπως άγευστο, ενώ εκείνων που νόσησαν είναι ξινό και απάισιο"
"Εγώ όλα τα πίνω μια χαρά " Πετάχτηκε ο Νικόλας.
'Και είπατε ότι τους αναγκάσατε όλους τους υπηρέτες σας να εμβολιαστούν?" Ρώτησε η Μαρίνα πίνοντας μια γουλιά από το χυμό παντζαριού.
"Ναι, όλοι, εκτός απο τον κυρ Μιχάλη, αλλά αυτός μου φέρνει rapid test 3 φορές την εβδομάδα!"
"Εγώ σας λέω να ξεκινήσετε να τρώτε και εσείς παντζάρια, και θα ξεφύγετε από τέτοιες έγνοιες, εμβολιασμένοι, ανεμβολίαστοι, κορωνιασμένοι κτλ. Τι καλύτερο από το να ανακυκλώνεται το ίδιο σου το αίμα στον οργανισμό σου? Τι καλύτερο και αγνότερο, δοκιμάστε το για μια εβδομάδα και θα με θυμηθείτε!!"
Ο Νικόλας και η Αλεξάνδρα ήξεραν καλά να μην συνεχίσουν να επιμένουν σε τίποτα με την Αθανασία.
Ήταν αρκετά ισχυρογνώμων, και όσο θα της πήγαιναν κόντρα, θα κατάφερναν το αντίθετο αποτέλεσμα.
Έτσι τελείωσαν το δείπνο τους, φώναξαν την κα Μαργαρίτα να μαζέψει το τραπέζι, άλλαξαν τον δίσκο στο πικαπ, και έκατσαν να χαρούν την συντροφιά της κόρης τους,που τόσο τους είχε λείψει.
Πήγε 5 το πρωί όταν ο καθένας κατευθύνθηκε, προς το φέρετρο του, στο υπόγειο του σπιτιού.
Η κυρία Μαργαρίτα έμεινε να μαζέψει το τραπέζι και το σαλόνι. Αφού τελείωσε το συμμάζεμα, και ενώ την είχαν πιάσει οι κάψες της, λόγω ορμονών, σκέφτηκε να πάει να τσιγγλίσει τον κυρ Μιχάλη, που είχαν κατά καιρούς περιστασιακές σχέσεις.
Δεν τον βρήκε στο δωμάτιο του, και σκέφτηκε ότι θα ξύπνησε νωρίς να πάει στην πόλη για να κάνει το καθιερωμένο του rapid test. Και έτσι έπεσε να κοιμηθεί.
Δεν τον βρήκε ούτε στις 6 το απόγευμα που θα ξυπνούσε η οικογένεια. Έστρωσε το τραπέζι, ο Νικόλας και ξ Αλεξάνδρα πήραν την καθιερωμένη τους θέση, η Αθανασία, με δυσκολία ανέβηκε την σκάλα, σχεδόν σύρθηκε να φτάσει μέχρι το τραπέζι, ήταν πιο χλωμή από ποτέ.
"Η Μαρίνα δεν ξύπνησε ακόμα? " Ρώτησε ο Νικόλας
Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την πρόταση του και ήρθε η Μαρίνα σχεδόν χοροπηδώντας και ανεβαίνοντας τρια-τρια τα σκαλιά.
"Πάλι Σινάτρα θα ακούσουμε? είπε, πήγε προς το πικαπ και άρχισε να περιεργάζεται τους δίσκους.
Ο Κυρ Μιχάλης πουθενά.
Ιστορία με βρυκόλακες χωρίς type o negative γίνεται? Δεν γίνεται!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου